Ang Alamat ng Baka at Kalabaw - Carabao

English Translation at the Bottom
Noon pa man ay matalik ng magkaibigan si baka at kalabaw. Parehas silang katuwang ng mga magsasaka sa gawaing bukid. Masipag sila at masunurin sa kanilang mga amo maski anong hirap ng trabaho sa bukid. Ngunit mayroong isang kuwento tungkol sa dalawa nang isang araw sila ay tinamad na magtrabaho.

Noong unang panahon ang pinakaunang baka at kalabaw ay itinalaga ni Bathala na tumulong sa magsasaka sa gawaing bukid. Tulad ng kanilang amo, masipag si baka at kalabaw. Hindi nila inaanlintala ang bigat ng araro at init ng araw sa trabaho sa bukid. Araw-araw na ganito ang ginagawa ng magkaibigang hayop. Sa gabi lamang sila nakakapagpahinga.

Isang gabi pagkatapos ng trabaho sa bukid ay nagsama-sama ang mga alagang hayop ng magsasaka. Nagkuwentuhan sila sa kanilang ginawa sa buong maghapon.

Napansin ng dalawa mula na rin sa kuwento ng mga ibang hayop na sila lamang ang pagod na pagod na buong maghapong nagtratrabaho sa bukid. Samantala ang mga ibang hayop ay walang ginawa kundi maglaro o di kaya’y kumain lamang. Tulad na lamang ni manok na buong maghapon daw na palakad-lakad lamang na naghahanap ng uod na makakain, o di kaya’y si pato na palangoy-langoy lang daw sa ilog at si kambing na walang ring ginawa kundi kumain ng kumain ng damo.

Kinabukasan, dahil sa mga narinig mula sa ibang hayop ay napagkasunduan ng dalawa na magpahinga sa araw na iyon. Sa halip na magtrabaho ay magpupunta sila sa katabing ilog upang maligo. Inantay nilang makatulog ang magsasaka at saka tahimik na inalis ang mga suot na araro at nagtungo sa may ilog.

Tinanggal ng dalawa ang kanilang mga balat at sinampay ito sa may puno saka tumalon sa ilog. Ngunit biglang nagising ang magsasaka at nakita na nawawala ang dalawa. Hinanap niya ang mga ito at natanaw niya sila sa may ilog na masayang naliligo.

Kinuha ng magsasaka ang kanyang pamalo at lumapit sa dalawang magkaibigan. Nagulat si baka at kalabaw ng makitang papalapit sa kanila ang magsasaka. Dali-daling tumayo ang dalawa at isinuot ang kanilang balat na nakasampay sa puno. Ngunit dahil sa pagmamadali at sa takot, nagkapalit ng nakuhang balat ang dalawa. Dahil mas mataba si kalabaw masikip sa kanya ang balat ni baka. Samantalang maluwag naman kay baka ang balat ni kalabaw kaya’t nakalawit sa may leeg ang balat.

Nagmamakaawang humingi ng tawad ang dalawa sa magsasaka. Pinatawad niya ang mga ito ngunit bilang parusa sa ginawa ng dalawa ay hindi na pinagpalit ng magsasaka ang mga balat nila. Ito na rin ang magpapaalala sa dalawa na huwag maging tamad at gawin ang iniatas na trabaho.


Legend of the Cow and Carabao

English Translation at the Bottom

The cow and the carabao have always been the best of friends. They are the farmer’s helpers in tilling the rice fields. The two are obedient and industrious no matter how hard the farm work is. But there is one story wherein the two friends became lazy one day and tried to do something else.

Once upon a time, Bathala tasked the very first cow and carabao to be the famer’s aides in the farm. Just like their boss, the cow and the carabao are industrious workers. They don’t mind the weight of the plow nor the heat of the sun. The two do their daily task without any complain. The only rest they have is at night when they retire.

After work one night, all the farm animals had a get together. They chatted about they did for the whole day.

The cow and the carabao learned, based from the stories they heard, that it’s only the two of them that work hard. The other animals do nothing but play or eat the whole day. Just like chicken who does nothing but roam around the farm looking for worms to eat, or duck who waddles around the pond the whole day long or even goat who does nothing but graze on the grass.

The next day, the two friends decided that they will their rest for that day. Instead of working in the rice field, they would sneak in the river to bathe. They waited for the farmer to take his usual afternoon nap, and quietly removed the plow and made their way to the river.


The two removed their skins and hanged onto the low branch of a tree then jumped into the river. Not long after, the farmer woke up and saw that his two aides were missing. He went looking for them and saw them basking happily in the river.

The farmer took out his whip and went towards the animals. The cow and carabao were surprised to see the famer walking towards them. The two got up and scrambled to get and put their skins on. However, in haste to get dressed, the two got their skins mixed up. Because cow was thinner, carabao’s skin on him was loose. While cow’s skin was too tight on carabao.

The two asked for forgiveness from their angry master. The farmer forgave them however as punishment for what they did, they were forbidden to exchange their skins. It was to remind the two to do their tasks and to never be lazy again,


Researched and Rewritten by 
Translated and Formatted by 

Mga Alamat