 |
| English Translation at the Bottom |
Natutuwa noon ang asawang lalaki, ipinagmamalaki niya sa kanyang mga kaibigang mag-sasaka na meron na siyang katuwang sa pagsasaka sapagkat pulos lalaki ang kanyang naging mga anak. Ngunit ang mga anak na lalaki ay ubod ng tamad at malilikot. Wala silang ibang ginawa kundi mag-laro buong maghapon.
Madalas, ang mga bata ay wala sa bahay buong araw. Mahahanap mo sila sa kakahoyan nagtatakbuhan. Libangan nila ang umakyat sa mga puno, mag baging-baging at maghahabulan. Magkukulitan ang mga ito hanggang sa abutin ng gabi at hanapin na ng kanilang mga magulang.
Kung hindi man sila mapunta sa kakahoyan, sila ay nasa kanilang bakuran at mamimitas ng mga tanim na prutas ng kanilang ina. Paborito nila ang tanim na saging na namumunga ng madami.
Nagugulo naman ang buong kabahayan kapag sila ay nasa loob ng bahay. Nawawala ang mga gamit ng kanilang ina sa pagluluto sapagkat kanila itong itinatago. Ang mga upuan at mga kagamitan ay nasisira dahil sa pagtatalon-talon ng mga ito dito. O di kaya ay pinag-papasapasahan nila ang mga ito na parang bola.
Ngunit mapasensya ang mag-asawa sa kanilang mga malilikot na mga anak. Naisip nila na tatanda rin ang mga ito at mawawala din ang pagkapilyo ng mga bata. Magkakaroon din sila ng katuwang sa gawaing bukid at bahay.
Nagkamali ang mag-asawa sapagkat habang naglalaon ay lalong gumulo ang mga bata. Madalas na kundi sira ang mga gamit sa bahay ay hindi mahanap ang mga ito dahil sa kalalaro ng mga bata. Ang kanilang mga pananim ay kadalasan ding ubos ang prutas at ang mga punong-kahoy ay putol-putol ang mga sanga
Isang gabi, pag-uwi ng mag-asawa galing sa bukid, dinatnan ng mga ito ang gulo-gulong bahay. Sira-sira ang kanilang kagamitan at higit sa lahat ay wala pang nakahandang pagkain para sa pagod na mag-asawa. Wala ring batang andun sa bahay.
Tinawag ng ama ang kanyang mga anak ngunit wala ni isa ang sumagot o nagpakita. Lumabas siya sa bakuran at nakita ang putol-putol na mga puno. Ngunit ala pa ding mga anak ang nakita. Nagpunta sa kakahoyan ang mag-asawa, sigurado silang andun ang mga bata.
Sa kakahoyan nga nakita ng mag-asawa ang mga bata na nag-lalambitin at nag-babaging sa mga sanga-sanga. Meron ding mga bata na nag-aaway at walang pakialam na tinatawag na sila ng magulang. Umabot sa sukdulan ang pasensya ng mag-asawa ng makita ang mga tamad na anak na walang ginawa kundi maglaro.
Pinulot ng mag-asawa ang sanga na nahulog mula sa puno at ng tangkang papaluin na ang mga bata, ang mga ito ay nagsipag-takbo ng mabilis. Hindi mahabol ng mag-asawa ang kanilang mga anak kung kaya’t itinapon nalang nila ang mga sangang nahulog mula sa puno. Ang mga sanga ay dumikit sa puwet ng mga bata. Hindi na ito matanggal sa puwetan ng mga bata at naging buntot ang mga ito. Ang mga bata ay tinubuan din ng mahahabang mga balahibo.
Simula noon ay hindi na umuwi ang mga bata. Sa mga puno na lang sila tumira, naglalambitin at masayang naglalaro. Sila ang mga unang matsing.
The Legend of the Monkey
Once upon a time, there lived a couple who had been blessed with twelve sons. The family was not wealthy but the parents loved all of their boys and tried hard to provide for them.
The father was especially proud that he had a dozen sons. He would tell his friends that he would have a lot of help in tilling their farmland. But to his dismay, his boys were lazy and carefree. They did absolutely nothing but play the whole day.
The boys are often in the woods where they love to play and climb the vines and branches of the trees. They would spend the whole day there playing hide and seek and tag until night comes and their parents would come looking for them.
If the boys were not in the woods, they can be found in their backyard eating the fruits from their trees. Their favorite is the banana which they would pick from their mother’s plant.
The family’s house is a mess due to the boys’ playfulness. They would hide their mother’s cooking utensils. The boys would jump up on their chairs and furniture and would throw these around like a ball. Their house is a complete chaos because of the naughty boys.
The boys’ parents are patient with their naughty children. They thought that the boys would soon outgrow their childish ways and help out in the chores.
But they were wrong. Instead of maturing, the boys grew even more playful. Their house is a mess. The whole furniture is destroyed and even their fruit trees were dying because the boys would play among them.
One night, when the parents came home tired and hungry from tilling their rice fields, they found their house in the usual topsy-turvy state. There was no food for them to eat and no boys to be found as well
The father called out his sons but there was no answer. He went out in their backyard and saw the branches of their fruit trees on the ground. But still, the boys were nowhere to be found. The couple decided to go to the woods to look for their children. Surely they would find them there.
In the woods, the parents saw their children playing on the trees. There were some who were hanging on the branches; while some were playing tag; the others were fighting. All were not mindful of their parents shouting to make them stop.
The parents reached their boiling point. They picked up the branches that had fallen on the ground and were about to spank the naughty little boys but they managed to ran away. The parents then, threw the sticks at the boys. The sticks reached their butts and stuck on them.
The boys tried to remove the branches sticking form their butts however it’s as if it was glued and could not be removed. Soon, hair began to cover the boys’ faces and bodies.
From then on, the boys no longer went home. They lived on the trees happily swinging and playing on the branches. They became the very first monkeys.
Researched and Rewritten by Lovedy
Translated and Formatted by Daniel Andrei Garcia
